Henk

Henricus Johannus Bernardus Swart

 

trouwfoto

Henk en Jeanne
getrouwd 5 juli 1949
voor de kerk,
21 oktober 1948
voor de wet.

 

 

Henricus Johannus Bernardus Swart ook genaamd Henk, geboren op 29 april 1923 in Oosterwijtwerd, gem. ’t Zand op “Batenburg”. Hij is getrouwd op 21 oktober 1948 in Eindhoven, getrouwd op 5 juli 1949 in Made voor de kerk (r.k.), op 25-jarige leeftijd met Jeanne Akkermans, geboren op 22 september 1921.

 

 

 

==Levensverhaal==

met_opa_en_oma

verlovingsfoto,
8 juni 1947
met vader en moeder
in de tuin Hoekenkamp 9
te Maarn

Als schooljongen was ik door pastoor Overmaat uitgekozen hem te dienen als misdienaar. Vanaf mijn dertiende tot zestiende jaar heb ik gestudeerd op het Seminarie “De Rooi Pannen” te Tilburg.
Ik was aangewezen om “heerneef Hendrik Hegge”als missionaris van Mill Hill op te volgen. met vader en moeder in Maarn verlovingsfoto,
8 juni 1947
met vader en moeder
in de tuin Hoekenkamp 9
te Maarn
Toen ik zestien jaar oud was, voelde ik mij toch niet aangetrokken om priester missionaris te worden en heb deze studie beëindigd.
In verband met de minder goede financiële omstandigheden thuis, kon ik niet verder studeren en heb vanaf mijn zestiende tot mijn achttiende gewerkt op Metaalfabriek “De Pletterij” te Maarn, waar mijn vader en mijn broer Thijs ook werkten. Mijn weekloon bedroeg fl.2.50.

 Henk is het verkeer aan het regelen in Eindhoven


Henk is het verkeer aan
het regelen in Eindhoven

Toen ik goed en wel achttien was, werd ik opgeroepen om in de Tweede Wereld Oorlog voor de Arbeidsinzet in Duitsland te gaan werken. Dit heb ik geweigerd en ben toen als “onderduiker” als verpleger gaan werken in de Psychiatrische Inrichting, Boschdijk 771 te Eindhoven.
In 1943 werd ik door de Grüne Polizei gearresteerd en op transport gesteld naar de Willem II kazerne te Tilburg alwaar ik met tien man in één cel twee dagen en nachten heb doorgebracht. Hierna werd ik op transport gesteld naar het Kamp Vught, alwaar ik onder strenge bewaking van de Nederlandse Waffen SS, vier maanden van mijn vrijheid beroofd ben geweest.

Na de oorlog ben ik op 1 juli 1945 in dienst getreden van de Gemeente Politie te Eindhoven.
Na enkele jaren dienst gedaan te hebben bij de Surveillance- en Bewakingsdienst en als verkeersregelaar, werd ik aangesteld als rechercheur van de Afdeling Jeugd- en Zedenzaken. Toen ik voor bevordering in aanmerking kwam, heb ik zes jaar dienst gedaan als Wachtcommandant en daarna werd ik tot aan mijn pensioen aangesteld als chef-rechercheur op de Afdeling Bijzondere Wetten.
Op mijn verjaardag 29 april 1976 werd mij door Burgemeester van der Lee de Koninklijke Onderscheiding in Zilver uitgereikt.
Ik ben vanaf mijn jeugdjaren altijd erg kerkelijk betrokken geweest. Ik voelde mij niet Rooms katholiek, maar wel katholiek en oecumenisch.
Ik de Stadskerk te Eindhoven was ik af en toe acoliet en later in de Pius X kerk in aanbouw was ik acoliet en lector.
Ik was fanatiek in de medewerking tot opbouw van kerken in Eindhoven. Ik heb zelfs vier jaar actief deelgenomen aan de “Drie- Koningen Optochten”in Eindhoven.
Wij lieten daartoe drie kamelen en een aantal schapen uit het dierenpark in Tilburg naar de Pius X parochie komen en vandaar trokken wij door de straten en Binnenstad van Eindhoven. In die vier jaar heb ik als “Zwarte Koning” op de kameel gezeten en zo in de optochten rondgetrokken. Wij hielden deze optochten om geld in te zamelen voor de

Henk op een  kameel tijdens de jaarlijkse Drie- koningen optocht in Eindhoven

Henk op een
kameel tijdens de
jaarlijkse Drie-
koningen optocht
in Eindhoven

interkerkelijke kerkenbouw in Eindhoven, maar speciaal voor de Pius X kerk. (zie  bijgevoegde foto).

 

Zowel vóór mijn pensioen als daarna heb ik telkens als secretaris aan verschillende organisaties deelgenomen.
Jarenlang ben ik lid geweest van de kerkwijkraad “Judas Taddeus”, en tevens als acoliet en lector. Bovendien was ik redacteur van het kerkwijkblad van deze kerk.
Thans ben ik bibliothecaris van de “Politie Muziek Vereniging Brabant Zuid-Oost”. In dit orkest heb ik vijftig jaar de instrumenten respectievelijk sopraan saxofoon en klarinet bespeeld.
Als bas heb ik in verschilden koren gezongen en zing thans nog in een koor.
Bovendien ben ik sinds ongeveer 15 jaar secretaris van “Socreco”(Sociaal Creatief Contact) alwaar ik ook schilder, teken en aquarelleer.
Mijn vrouw Jeanne is voor mij altijd een grote steun geweest. In wezen heeft zij mijn Koninklijke onderscheiding verdiend.
Ik heb als voordeel ervaren dat haar vader bij de Rijks Politie is geweest. Ik wil hier mee duidelijk maken dat zij ervaring had dat het niet eenvoudig was om met een politieman en zeker niet met een fanatieke rechercheur te trouwen. Zij was gewend aan: spanningen en een zeer onregelmatig leven, zoals in dit geval van mij.
Wij hebben geprobeerd de kinderen samen naar eer en geweten op te voeden, maar het meest kwam op haar schouders neer. Natuurlijk hebben onze kinderen wel eens kritiek op ons, en vooral op mij, maar ik had niet anders verwacht. Ik had ook wel eens kritiek op mijn ouders, maar heb altijd bijzonder waardering voor hen gehad, temeer, omdat hun leven zeker niet altijd over rozen gegaan is.

Henk Swart, sr.